In *Rotterdamse idylle* schetst A. Pleysier een beeld van de stad Rotterdam door middel van een reeks beschrijvingen en vertellingen. Het stadsleven, de mensen en de omgeving vormen samen een mozaïek van indrukken.
De tekst combineert realistische observaties met een zekere lyriek, waardoor Rotterdam niet alleen als fysieke stad, maar ook als emotionele ruimte wordt neergezet.
Het boek is daarmee zowel een ode aan de stad als een persoonlijke interpretatie van wat een stedelijke gemeenschap tot een thuis maakt.
